Bio 2018-09-26T10:48:14+00:00

DRIE BIOOTJES, ALLEN WAAR

I.

Maud Vanhauwaert is schrijver en theatermaker. Ze behaalde een masterdiploma Taal-en Letterkunde aan de universiteit van Antwerpen en een masterdiploma Woordkunst aan het Conservatorium van Antwerpen, waar ze nu zelf doceert. Voor haar poëziedebuut ‘Ik ben mogelijk’ (2011, uitgeverij Querido) kreeg ze de Vrouw Debuut Prijs, voor haar bundel ‘Wij zijn evenwijdig_’ (2014) de Hughues C. Pernathprijs en de Publieksprijs van de Herman De Coninck- wedstrijd. In haar werk zoekt ze naar speelse theatrale vormen om poëzie publiekelijk te maken. Met haar performances trad ze op, op radio en tv, in binnen en buitenland, van opera tot schapenstal.  Ze werd aangesteld tot ereburger van de stad Veurne. In 2018-2019 is ze stadsdichter van Antwerpen.

II.

Maud Vanhauwaert is altijd zoekend geweest. Ze deed mee aan audities in vijf verschillende theaterscholen en kon nergens beginnen. Ze is kinderloos en leeft vrij ongezond.  Ze slaagt er niet in om structuur in te bouwen in haar leven, en is heel stressgevoelig. Ze is traag van begrip, nogal jaloers, ijdel, politiek noch echt sociaal geëngageerd. Ze mocht ooit eens signeren op de boekenbeurs. Ze zat op een grote witte barkruk, naast Herman Brusselmans. Plots werd ze ongesteld. De hele stoel zat vol bloed. Ze is nog altijd bang dat Brusselmans het gênante voorval ooit in zijn boeken zal verwerken.  Ze is binnengegaan als schrijfster en buitengegaan als lekkende vrouw.

III.

Maud Vanhauwaert is dochter van Pol Vanhauwaert en Daniëlle De Vydt, en tweelingzus van Julie Vanhauwaert. Ze heeft al jaren een relatie met een meisje waar ze niet op lijkt.  Ze woont samen met De Kleine Charlemagne, een straatkatje dat niet zonder handschoenen aan te pakken valt. Ze probeert vaak samen te werken met mensen uit andere disciplines en uit haar comfortzone te treden. Een grote vriendenkring heeft ze niet, maar ze voelt zich gedragen door een paar mensen die heel veel voor haar betekenen. Ze denkt veel na over het leven en de dood en is heel bang om mensen te verliezen. Soms zou ze een xylofoonspeler willen zijn, zodat ze elke dag hout kon afkloppen.